Kladverzen

Ik ben een kunstenaar in het diepst van mijn gedachten.

2012-01-17T09:13:00.000-08:00

Wacht! Nee, ik ben grappig in het diepst van mijn gedachten.
Nee, nee! Ik ben grappig maar niet eens in het diepst van mijn gedachten. Enkel: in mijn gedachten. En soms zelfs luidop.
En vaker ben ik zelfs, laten we eerlijk zijn, hilarisch in het luidst van mijn gedachten.

Misschien toch beter de titel: Ik ben hilarisch!
Maar niet iedereen is het daarover eens (maar wat weten zijn ervan?).

Falske

2012-01-17T08:56:00.001-08:00

Momenteel zit ik in een klein Noors dorpje, vlak aan de Westkust, ter hoogte van Oslo. Zoals je merkt, tijdens de examens, but I'll be back. Ik heb gewoon eventjes rust nodig en een totaal andere leefomgeving. Ik wil zelfs niet begrijpen wat de mensen zeggen. Daarom zit ik niet ergens in Frankrijk, Engeland, Amerika, Duitsland, Nederland, België of ... enig ander land waar ik de taal van ken.
Ik heb mezelf geïnstalleerd in een jeugdherberg waar momenteel maar 8 andere mensen zijn. Een koppel uit Duitsland, drie vrienden uit Peru, nog iemand die alleen reist uit Spanje en twee mensen van de jeugdherberg zelf. Gisteren heb ik met de drie uit Peru en de Spanjaard zitten kaarten tot een kot in de nacht.
Vandaag ben ik eens gaan rondkijken in het dorpje: de supermarkt zoeken, lokale brochures gaan halen bij de toeristendienst en eens rondkijken in de winkeltjes. In een gezellige bistro ben ik thee gaan drinken (eucalyptus... moet ik eens zoeken als ik terug ben in België). Het had een zalig uitzicht op het fjord. Moesten de bergen er niet rondom staan dan zou ik haast denken dat ik aan de zee zit.
Nu zit ik op de computer van de herberg. Sebiet sla ik hier een tas thee achterover (misschien hebben ze in de herberg ook wel eucalyptusthee...) en begin ik aan een 'goed boek'. Iemand suggesties?

Bij dag en dauw

2012-01-11T16:32:00.000-08:00

Als ik in sterren gehuld mijn mantel over je heen leg,
beloof je dan dat je stil zal zijn?
Dat je fluisterend door mijn straten zult wandelen?
Dat je alleen je gepasseerde aanwezigheid achterlaat?

Want je hebt hier gedwaald.
Toen de maan nog kaas was en Jan er nog woonde.
En toen er nog maar 1 satelliet in mijn leven was, Suzy.

Je was als zwerfvuil.
Door de wind opgepakt, door het voetenvolk verplaatst
en door het zuchten van de stad neergelegd.
Telkens ergens anders geplant.

De nacht is nu zelfs niet meer zwart te noemen.
Er is een grijze draad gebruikt om de gaten te stoppen waar ooit sterren zaten.
Maar de draad overtreft alle sterren.
De roetzwarte nacht lijkt haast een mythe.

En de stilte waar ik om vroeg
is voorgoed verdwenen uit dit huis.

Gedachte van alledag

2012-01-03T08:15:00.000-08:00

Als ik met mijn hand door mijn haar ga blijft het zo staan.
Ik moet mijn haar vandaag eens wassen.

OF ik doe een competitie met mezelf hoelang ik het kan verdragen en opdat ik weet hoe vettig mijn haar kan worden...
Of misschien toch maar niet.

Theater- en Filmcriticus van likmevestje

2011-12-15T12:52:00.000-08:00

Ik ben zo jaloers!
Op àl die mensen die weten wat ze kunnen.
Mensen die studeren voor dokter, die worden later... dokter.
Mensen die studeren voor ingenieur, die worden uiteindelijk... ingenieur.
Mensen die studeren voor kinesist, die worden... kinesist!

Maar iemand zoals ik, die Taal- en Letterkunde studeert, en dan nog de meest onspecifieke richting Theater-, Film- en Literatuurwetenschappen, die wordt na een tijdje ... Theater-, Film- en Theaterwetenschapper. Maar waddisdadeigelek?

Dokters krijgen de vraag wat voor dokter ze gaan worden (huisarts, kinderarts, plastisch chirurg, spoedarts,...).
Ingenieurs krijgen de vraag wat voor ingenieur ze gaan worden (iets met chemie, iets met energie, iets met falderalderie?).
TFL-studenten krijgen de vraag: 'Wat is dat?' en 'Wat kunt ge daar mee worden?'.
Allemaal goed en wel, maar ik weet dat eigenlijk ook niet. Want ik weet ook helemaal niet wat ik wil gaan doen.

Alleszins wordt ik geen leerkracht of film-/theatercriticus. Ik heb eigenlijk iets tegen critici. Het wordt vaak over ze gezegd, maar ik geloof wel dat er ergens een waarheid in zit: 't zijn mensen die vitten op iemand anders in een stiel die ze zelf niet beter zouden kunnen. Alé, bon, ik weet dat ik geen kritiek moet gaan geven op ne comedien want ik zou 't zelf niet beter doen (ook al vind ik mezelf van tijd tot tijd best wel hilarisch).

Anderen hun weg is al duidelijk uitgestippeld en ik sta hier ergens tussen bachelor en master (want ik ben weer zo'n student met een apart traject van likmevestje).

De geruchten gaan dat ik kan zingen. Sorry, maar ik ben geen nieuwe Selah Sue.
In de wandelgangen wordt gezegd dat ik kan gitaar spelen. Maar mijn akkoorden beperken zich tot die van Phoebe uit Friends (Old lady, Bear Claw en Ice Berg).
Sommigen durven zelfs zeggen dat ik kan dichten (zonder mijn gat op te lichten). Ach, ik heb geen materiaal om een nieuwe Hugo Claus, Herman de Coninck of Paul van Ostaijen te worden.

Ik ben zo'n enorm mediocre/middelmatig persoon: wel iets kunnen, maar er niet in uitblinken (en niet te vergeten het lage zelfvertrouwen).

Wat wil ik wel doen?
De wereld zien. Maar stopt de wereld bij Parijs en Londen (eventueel nog New York) of rekenen we Amazonewoud en aanverwante?
Ik wil deze nacht in de straten verdwalen, maar niet alleen die van Antwerpen (ook al heeft die in deze tijd van het jaar zéér betoverende lichtjes van de Schelde). Laat mij maar eens Parijs verkennen op mijn eentje, gesprekken aanknopen in mijn beste onvervoegde Frans ('cause that's how I roll, honey) en verder huppelen naar de volgende jeugdherberg. Jeugdherbergen zijn een schat aan sociaal contact met sympathieke mensen! Maar ik wil die nù leren kennen. Niet wanneer ik 30 ben en genoeg geld heb om te reizen. Of erger: op mijn 60 omdat ik op pensioen ben en tijd heb. Misschien moet ik ook gewoon een jobke doen in de stad waar ik verblijf. Mijn Italiaans bijschaven (ja, mijn Italiaans beperkt zich ook maar tot quatro staggioni en la vita e bella).
WAAR IS ALADDIN ALS JE HEM NODIG HEBT?

Wie zegt dat ik aan het einde van die reizen weten zal
wat ik worden zal?

Ik ben helemaal de kluts kwijt.
Want wat moet ik worden en wat moet ik doen als ik zelfs in de dingen waar ik goed in ben nog steeds talrijk verslagen wordt?

Seizoensinterval

2011-10-19T13:49:00.000-07:00

Tranen vloeiden
en harten bloeiden.
En deze zin klinkt alsof het al eerder is geschreven geweest.

De ramen moesten open gezet maar waren dichtgevroren van de plots opgekomen vorst.

In de bloesem van deze sneeuwvlokken wisten de seizoenen ineens niet meer waar naartoe.
Hun alom gekende begrippen hadden hun invulling verloren.
Het was koud én warm
én overvol én leeg
én luid én stil
én toen zweeg.

De wind huilde niet meer,
het kon alleen nog maar luid snikken.

De sneeuw viel niet meer,
maar had nog wel pijn.

De hagel hagelde niet meer,
al liet het nog wel deuken na.

Koning Vorst liet het bliksemen, terwijl al de rest van de natuur verstomde.

In de regen omarmden de bomen en de wind elkaar uiteindelijk weer.
Tussen de dauwdruppels gaven de bloemen en de zon elkaar langzaam een hand.

Het is nog onwennig en iedereen beeft nog een beetje na.
Het begrip komt stilaan terug met hier een daar een interpretatieverschil.
De seizoenen beginnen weer te vloeien, maar met kronkels die er eerder niet waren.
Ik ben al lang blij dat ze terug zijn, want ik ben nog niet gereed om voor altijd in de winter te leven.

Flight Delayed

2011-10-17T08:35:00.000-07:00

Mijn kamer hangt vol troostvoeding en troostmuziek.
De trieste tonen schuren zichzelf tegen de wanden waar ze zich behang wanen.

Behang mijn wangen met uw tranen van woorden.

Er schuifelen alen voorbij mijn raam
ze trachten subtiel te passeren maar ik zie ze wel.
Het zijn momenteel de enige dieren die ik kan verdragen.

Als het klokslag acht uur is zal jij te laat zijn
terwijl niemand weet wat 'te laat' eigenlijk betekent.

Al het luchtverkeer staat stil voor uw part,
gij kunt er niet aan doen natuurlijk.

Dan stellen we De Komst maar uit.
Dan wachten we nog wel even.
Ondertussen zal ik mijn eigengemaakte watervallen bestuderen
en alle schuld treft mij.
Ondertussen zal ik die stok uit mijn poep halen
die jij er elke keer weer zorgvuldig in propt.

Aardbeienstruiken

2011-08-11T05:11:00.000-07:00

Klim maar in mijn aardbeienstruiken
en slinger van bes naar braam
Kijk door de ramen die mijn borsten zijn en tast naar mijn hart
Nen echten vent moet mijn beha niet lossen om mijn hart te kunnen doorbossen.

In de touter van deze koffiegeur die jij zo kan verachten
pendel jij naar elk van mijn poriën
en draai je mijn kroonjuwelen rond je vingers
zoals alleen jij ze kan dragen.

Mijn berkschilfers fikken in fracties van seconden op in mijn bosbrand
Mijn Zuiden is nog nooit zo leeg geweest
Maar toch groeien er tegelijkertijd beuken
oh
zo
groot
en kerselaars
oh
zo rood
en eiken

met oh zo’n grote eikels (hoe voorspelbaar ook).

Maar klim gerust in mijn aardbeienstruiken
en snuffel aan de aarde waar mijn frambozen groeien
Want ook parels hebben water nodig
en bomen moeten gewassen.

(Klioots) Klankengeknutsel

2011-05-11T12:33:00.000-07:00

Ik zag slechts zwart-rood.
Misschien kwam dat omdat ik verblind werd door het witte licht.

Klavertjes vier waren er niet.
Wel rozen.
Die nu zwartgeblakerd in likeurglazen prijken.

Het enige wat ik kreeg was een wasdraad.
Waaraan ik met plezier mijn gedachten ophing.
En de rode lap van melodieën hing ik te drogen.

Het hout onder mijn voeten kraakte
totdat ik begon te knutselen met klanken.
De scheve planken timmerde ik recht met mijn timbre.
Want ik stukadoorde de muren met de luchtstroom
die ik uit mijn longen duwde.
Mijn vervormde adem metselde de akoestiek.
En metselde een huis van glimmende tonen.
Afgestoft en opgepoetst.

Een zwart houten monster rust op mijn rug wanneer ik mijn eigen echo achterlaat.
En de nacht lacht,
omarmt mij
en legt mij te rusten.
Terwijl mijn ziel
glinstert.

Gig V

2011-05-01T14:10:00.000-07:00

"Annelien speelt zelfgemaakte liedjes op haar akoestische gitaar. Ze houdt het simpel maar plezant door de focus te leggen op de tekst - en daardoor zo min mogelijk op haar tokkelkunsten. Het zal niet verwonderen dat zowel Mira als Phoebe Buffay haar leermeesters zijn."

> dit zal te lezen zijn in het programmaboekje van 'Klio con Brio', omdat...
de dees hier aanstaande dinsdag 3 mei te zien is in "'t Klokhuis".
Met andere woorden en een cliché aansporing: "Allen daarheen"!

Ziek blad

2011-05-01T05:08:00.001-07:00

Mijn inkt druipt langs het blad
alsof het verkouden is.
En als het niest
blaast het de letters tot chaos.
Op dit blad zijn alleen fluimen te lezen:
nietige slijmaanhangsels van wat ooit woorden konden zijn.

Twee Vrouwen en een Gelegenheidsdieslekti-kus

2011-03-16T15:18:00.000-07:00

Met Twee Vrouwen verhuis ik van bed naar balkon.
Ze geven zich helemaal bloot,
er schuilt geen enkel geheim nog in hen dat ik niet ken.

De zon versplintert door de raam
en het enige wat ik kan doen is mijn voeten buiten steken.

"Zon, dartel door mijn haren
en huppel langs mijn ontblootte benen.
't Is lang geleden dat gij nog zo hard heb geschenen."

Twee Vrouwen zeuren aan mijn hoofd
en stoppen niet met praten.
Toch kan ik hen niet loslaten.
Ze zijn zo schoon.

Onder mijn balkon
passeert Romeo, leider van de muiterij,
herinnert mij wat borsten zijn.

Hij verjaagt mijn Schonen
hun witheet verontwaardigde woorden verweken tot loze letters
en verspreiden over de vloer,
als gesmolten waterijs.
Ze blijven plakken maar ik kan ze niet meer nuttigen.

Ik word een gelegenheidsdieslekti-kus,
terwijl Romeo zo zijn best doet om mij de Taal van het Lichaam te leren lezen.

Vederdracht van Baritontonen

2011-03-10T15:00:00.000-08:00

Ik wil verdwalen in uw stem.
Op de diepe groeven die gij verhaalt leg ik mij.
Tot ik zink en VERderzink.

Tot ik zweef en val tegelijkertijd.
Langs bomen die ik u nog niet heb beschreven.
En graslanden die gij slechts in de verte hebt gezien.
Langs koeien die geen koeien zijn.
En Eenkhoorns die walsen.

Roert gij mij tot een vloeibare massa,
met uw lepel van woorden in mijn oor.

Mij rest niets meer.

Nachtegaalstemmen verbleken bij uw vederdracht van baritontonen.

Het idee van de muze

2011-02-15T14:38:00.000-08:00

Nu bent gij slechts nog een idee.
Een vage afbeelding van wat vroeger een scherpomlijnde liefde was.

Duidelijk en nabij
tot dof en veraf.

De signifiant herkent de signifié niet meer als de zijne.

En ik herken u ook niet meer als de mijne.

Alleen het idee neem ik nog mee
in mijn veel te grote hart.

Zo blijkt zult gij voor nog lang mijn muze tot liefdesperikelenliteratuur zijn.

Nieuwe grafiek van de val

2011-02-09T15:22:00.000-08:00

Met gekrakeleerde zolen val ik langs mijn raam
en vlugt in de sluier van het glas:

In de kelder ligt nog een blokje kryptoniet.
De spinnen laten mij ook vandaag met rust.
Op de meest felverlichte nachten dwalen grapjassen rond in de stad.
Een varken aan het spit
en een bloem voor elke nitwit.
Marie-Louiske
doet stiekem een piske.
En de pelgrim van de nacht
grimlacht in de steegjes, van plezier.
Alle lantaarns geven milieuvriendelijk licht
en sluiten om middernacht.
Zelfs de vleermuizen slapen.

Met de eerste tsjilp van het roodborstje
stopt mijn daling,
mijn faling,
mijn lucht-, diepte- en nachtdwaling.

Mijn onwetenschappelijke kennis staat aan wal:
dit is de nieuwe grafiek van de val.

Dode Dromen

2011-01-29T11:09:00.000-08:00

21 wanneer ze droomt over familiefeesten,
met taarten en Turken.
En de goede investering
dat een paard is.

Terwijl haar moeder zonder vocht
en voeding valt.
-Drie dagen lang in een gevangenis
woordeloos en hulpeloos-
Leert ze haar kleine zus terug lopen.
Amper wetend dat ze later ook verlamd zal worden
door verdriet
verscheurd door familiale banden.

Na 3 dagen wordt het witte laken opgeheven.
Moeder Gods! Gij leeft!

De laatste adem duurt nog voort
-het is nog niet gedaan met strijden-
als zij schreeuwt: "Ziede wel! Ze ademt nog!"
Met het gehoor als laatste contact met de buitenwereld
luistert ze naar Wanhoop en Ongeloof.
Met haar dochter als haar verpleegster.
Beiden in het wit.

Tango met Trollen

2011-01-24T16:31:00.000-08:00

Mijn lief heeft altijd straffe verhalen
en weet nooit wanneer zichzelf stil te houden.
Hij springt op en neer
weer hij doet vele malen pogingen tot dansen.
(distanzjeren)
In zijn soort is hij de mooiste
en eenieder meisje snapt niet wat hij in mij ziet.

Maar ik ook niet.
Sta mij toe dat ik mijzelf langs de kant zet
(met de rug tegen de muur als u wil)
en zijn mythische epossen en ervaringrijke queesten
van de kantlijn gade sla.
Terwijl hij alle kleuren van de regenboog zorgvuldig beschrijft
Zie ik de schaduwen rond de pot met goud.

Laat de eenhoorns maar een regendans doen,
terwijl ik tango met trollen.

Twilight

2011-01-10T08:15:00.000-08:00

Tussen flatgebouw en station licht de horizon van daken op.
Een rode gloed amper verbergend.
Links en rechts verdoemen hijskranen de blauwe ochtendlucht.

'Ik heb u niets te zeggen'

Achter mij
(ik kan ze niet zien)
weerspiegelt zij in ramen
en verblind gooi ik de gore gordijnen open.
Zoek het hart,
de tumor,
en maak ze weer dicht.

Koepels van de droombubbels ontsnappen uit slaapkamers,
de vensters op een kier.

'Geef uw wensen maar hier'

Een ster flikkert naar mij
en lonkt mij naar buiten
...
Je kan er naar fluiten,
liefst een liedje dat ik ken.
Waarom niet iets van The Beatles?
Vandaag floot er al iemand een kerstliedje, maar hoe 2010 is dat?!

De mieren, torren en kevers die alvast op zoek zijn naar open deuren
en versgebakken voedsel wroeten zij zich een weg,
5 verdiepingen onder mij.

'Laat ze maar gaan'

Ik druk mijn verplichtingen af
en wentel mij verder
in zelfmedelijden.

Nog...

2011-01-09T07:09:00.000-08:00

Nog een uur en ze komen aan in New York.

Alvast 6 uren ben ik wakker.
Toen ik opstond ben ik twee kaarsjes gaan aansteken.
Heel de dag heb ik alvast gespendeerd met leren.
Ik ben net terug van een half uurtje wandeling. De buitenlucht geeft terug zuurstof aan mijn leerstoffend brein.

Nog een uurtje en dan zijn ze in New York.

Nog 6 maanden en dan zijn ze in België.

www.trauwenon.blogspot.com

Dank u

2010-12-14T06:15:00.000-08:00

Het is handig om te weten dat je niet om mij geeft.
Het is gemakkelijk om te weten dat je geen moeite doet voor mij.
Dan weet ik dat ik de volgende jaren planning kan maken
zonder rekening te houden met jou.

Dank u om niet te bellen voor meer uitleg.
Dank u dat je sommige dingen niet zelf vraagt, maar laat vragen.

Het maakt mijn agenda een stuk rustiger
en mijn leven een pak leger.

Het leven zoals het is: op kot.

2010-10-14T12:38:00.000-07:00

Het kotleven. Wat kan ik daar over zeggen? Het is hier nog maar mijn derde week op mijn eigen stekkie, dus ik kan nog niet als ervaren persoon spreken en allerlei wijsheden en lessen meegeven.

Het valt me op hoe snel je er aan went. Aan het alleen zitten. Het alleen gaan slapen. Het alleen koken. Het plan-trekken. Deze week heb ik voor het eerst zelf gekookt. Een hoge ogen gooiende prestatie want thuis steek ik geen poot uit als het op eten aankomt (as we het tafel dekken en de afwas doen niet meerekenen natuurlijk).

Deze week heb ik elke dag wel iets te doen gehad. Behalve vandaag. Elke donderdag ben ik vrij van verplichtingen (voor de laatste keer, want vanaf volgende week heb ik stage). Deze donderdag heb ik gevuld met uitslapen (en ik werd automatisch wakker om 11u30) en kijken naar Glee (een komische serie die nu helemaal hot, hot, hot is in Amerika).
Dat uitslaapgedeelte had ik ingelast omdat ik gisteren naar een TD ben geweest (dat mijn moeder steevast naar traditie en gewoonte nog steeds Thé Dansant noemt). Uitzonderlijk genoeg heb ik geen enkel moment aan de kant gezeten of langdurig stilgestaan. Ik heb gedanst dat het een lieve lust was.

Overigens heb ik op dinsdagavond samen met een scoutsgenoot gekookt en hoewel ik geen keukenprinses ben, kreeg ik allerlei appreciërende geluiden naar mijn hoofd gegooid. Ik kan maar 1 gerecht goed maken en dat is geheel toevallig en een kwestie van chance.

Ik heb veel werkjes in aantocht. Dat vind ik tegelijk eng en spannend. Ook een beetje frustrerend want veel van die werkjes heb ik al eens gemaakt, zoals bijvoorbeeld een interview met een bekend persoon. Maar voorlopig vind ik al die opkomende werkjes toch voornamelijk eng eigenlijk.

Het kotleven betrekt veel dingen voor de eerste keer. Zoals de eerste keer zelf inkopen gaan doen, alleen. De eerste keer alleen in den donkere naar kot terug wandelen. De eerste keer Het Lief ontvangen op kot. De eerste keer zelf koken. De eerste keer geen zorgen maken over een slaapplaats of de laatste bus.

Mijn zoveelste stap naar zelfstandigheid is gezet.

Gevecht (van binnen)

2010-09-15T14:21:00.000-07:00

Ik slaap nu al drie nachten op uw kussen.
En elke ochtend sta ik op met
een stijve nek
en stijve schouders.

Afwezig
en toch
voel ik je nog.
Je wringt aan mij
in bochten laat je mij draaien.

Er staan schrammen op mijn rug
en sneejen op mijn elleboog.
Je dwingt me telkens neer
ook al worstel ik terug.

Ik worstel zonder spieren.
Eigenlijk sla ik wat in het rond.
Uiteindelijk sla ik slechts mezelf
bont en blauw
...
tot ik terug van je hou.

Horizonsmadelief

2010-09-12T13:32:00.000-07:00

Kijk naar de klok,
negeer de wijzers
aanvaard de schok.

Kijk eens omlaag
en nog eens omhoog.
Verschiet niet van de regen.

Laat de schunnige briefjes achterwege.
Wees eventjes achtergrondmotief.

Mijn muurbloempje.
Mijn achtergrondnarcis.
Mijn horizonsmadelief.

Wees eventjes vaag en dof
tussen mijn melkglasgedachten
in dit provisorisch bestaan.

Stoffelijke Aanwinsten

2010-08-30T11:42:00.000-07:00

Onlangs dacht ik: ik ga shoppen tijdens de herexamens.

En voila, ik kwam thuis met een grijs truitje, een überhippe vest, een rokje, een groen vestje en een jurkje.

De eerste drie nieuwe zijn verwerkt met niet-nieuwe kledij.

Sjaal: Sac d'Anvers

Vest: DEPT

Truitje: Esprit

Broek: Lee Jeans

Rokje: Street One

Woning in de toekomst

2010-08-30T05:36:00.000-07:00

En later...
wil ik in de Tacheles (Berlijn) wonen.

De twee cafés die zich in de Tacheles hebben genesteld. Vraag in Zapata om een chocomelk. Te verkrijgen in een een tas ter grootte van een soepkom. Hoera!

De theaterzaal binnenin.

Den hof.

Links: De achterkant van de Tacheles.

Rechts: muur die je kan zien vanuit den hof van de Tacheles.

Onder: achterkant van de Tacheles vanaf de straat (Oranienburgerstrasse).

Opschrift op de zijkant van de Tacheles.

Verdomd lastig dat mijn Duits echt op niks trekt.

In wat voor wereld leven wij, moeder?

2010-08-12T04:35:00.000-07:00

"Maar da mèènt ge ni?!"

We hopen allemaal dat ze een mopje maken als ze grellig nieuws vertellen. Nieuws waarvan dat je denkt: "Och! Dat is niet waar!" Vol ongeloof staren wij naar de boodschapper die met een blik van spijt zegt:"'t Is wel waar".

Schokkend nieuws in jeugd-land.
Op de ring rond Antwerpen, ter hoogte van Berchem (en niet alleen daar) vinden enkele jongelui het plezierig om stenen, met een gewicht van 1 à 2 kilo, te werpen op toevallig passerende auto's.
Eèn persoon drinkt voorlopig met een rietje, want hij heeft zijn tanden byebye mogen zeggen toen hij zo'n steen door zijn autoruit kreeg.
Een andere man, die samen met zijn vrouw en kinderen in de auto zat, kreeg ook zo'n steen op zijn auto. Hij zette zich direct op de pechstrook en kon bijna een van de jongeren bij de kraag vatten. Maar 't waren jonge benen tegen oudere benen.
Niet alleen de materiële schade, maar ook de mentale schade is niet te overzien! De man rijdt nu met schrik onder elke brug door.

Jongeren gooien stenen in Antwerpen

Jongeren gooien stenen in Bilzen

Jongern gooien stenen in Nederland

Een maand geleden kreeg ik ter mijner oren dat andere (of dezelfde, wie weet) onbekenden zich zòdanig verveelden dat ze op de kaaien (weeral Antwerpen) auto's van hun handrem gingen verlossen en in de Schelde duwden.
Volgens mij ging hun Aha-Erlebnis als volgt: Ze dwaalden wat door de straten van 't Stad, zoals de gieren van Junglebook. Waarbij èèn gier aan de andere tot in den treurnis toe vraag:"Hey, hey. Wat gaan we doen?". De andere gier reageert altijd met:"Weet ik niet. Heb ik net aan jou gevraagd". En dàn zei plots een derde gier:"Ik weet het!!!" Toen kwam het brilliante, maatschappij-vriendelijke en sociaal plan tevoorschijn.

Onbekenden duwen auto's de Schelde in

Het laatste nieuws dat ik wil meedelen, is iets wat u gehoord moet hebben. Enkel jongeren braken in bij de opslagplaats van een gemeente en gingen joyriden op het parkeerterrein van de auto's in kwestie. De gemeente laat de sleutels op de auto, want niet iedereen heeft altijd dezelfde auto en bij brand moeten de auto's meteen kunnen worden weggereden. De jongeren hadden hier blijkbaar kennis van genomen en speelden CRASH! BOEM! BANG! midden in de nacht.
Resultaat: alle auto's total loss. Echter: een buurman was wakker geworden van 't lawaai. Ah ja, want het spelletje CRASH! BOEM! BANG! (genoemd naar het gelijknamige liedje van Roxette, ook al gaat dat over iets anders) gaat niet geruisloos. Maar daar hadden de jongeren misschien niet aan gedacht...

Jongeren rijden 18 wagens kapot

Waarom moeten de kinderen nu perse zulke spelletjes verzinnen om de dag door te komen? Auto's lastig vallen op de autosnelweg deden wij ook wel in onze dagen. Maar dat was tuffen of rochelen.
Iets in het water gooien dat iemand anders tof vond, was iets voor de pestkoppen van onze tijd.
Iets opzettelijk kapot maken wegens jaloezie, dat gebeurde wel eens.
Maar stenen en auto's...

Het lijkt alsof de 'Jeugd van Tegenwoordig' niet meer weet wat de gevolgen kunnen zijn.
Het lijkt alsof de jongeren die zo'n stunts uithalen nooit gestraft zijn geweest.

Ik ben benieuwd wat de straf is die de ouders hun kinderen gaan opleggen.
Al vrees ik er echter voor dat het ouders zijn die denken: "We kunnen onze kinderen toch niet binnenhouden?! Kinderen zijn vrij en blablabla".
Maar de ouders mogen opdraaien voor de kosten van al die verloren auto's en de fysieke schade. Wat gaan de kinderen leren uit hun misdaad? Mama en papa betalen het wel als ik iets fout doe?

Op welk punt zijn we met onze maatschappij gekomen als de jeugd, onze kinderen DIT moeten forceren om zich te kunnen amuseren? Is het kwaadwilligheid of is het onwetendheid?

Drijven

2010-08-05T09:58:00.000-07:00

PRODUCT PLACEMENT!

Maar er zijn van die dagen dat je ziek bent.
Niet uit bed geraakt.
Naar Disneyfilms blìjft kijken en te laat ontdekt dat je hoofdpijn hebt.
De zakdoeken naast je plaats, naast de fles water en je allereerste knuffelbeest.

Er zijn van die dagen dat je moe bent en blijft.
Niets lukt.
Alles in de toekomst gaat ook niet lukken.

Soms zijn die gevoelens langer aanwezig dan nodig
of dat je kan verdragen.
Weken blijf je denken dat je gaat falen
en het zou niet anders kunnen dan dat je faalt.
Omdat de doelen zo onbereikbaar lijken, schijnen, blijken, voorkomen,...
Omdat de te-doen-lijst even lang blijft dan dat ze altijd is geweest.
Niets geraakt af.
Van alles een beetje.
En zelfs niet van alles iets.

Zo zit je nu in de zetel.
Met water binnen handbereik, want je hebt gehoord dat een mens niet zonder water kan, maar als ie genoeg water heeft leeft ie nog wel eventjes verder zonder de rest.
En nog wat spullen om niet compleet gek te worden.
Zo zit je nu onder een lui-paardenvel.
Hoewel het niet alleen luiheid is, maar ook moedeloosheid.
Permanente bloeddrukvallingen.
Wat bloed te verliezen aan een hoopje dons.

Dit is als drijven op droog water.
Met vergiftigde darmen
en eventjes niemand om te omarmen.

Drijven op droog water
brengt je niet ver-
der dan je al bent.

Drijven is stilstaand trappelen
de verkeerde kant oplopen op een roltrap
passief actievoeren tegen niemand
zwijgend protesteren.

Drijven is
alleen maar hopen
dat je ergens terechtkomt.
Hopen dat dat net ergens is waar je zou moeten zijn.

Drijven is de Odysseus in't lang.

Scotland

2010-08-04T11:05:00.000-07:00

Er waren andere Belgen die wij zo in't begin en zo in't eind tegenkwamen.
En er waren hoge landen die wij zagen, anders dan onze oude lage, voornamelijk platte, landen
en zij golfden langs ons heen en wij blijven keken hoe zij kronkelden en hier en daar water achterlieten.

Er was een oud, maar fit, Nederlands koppel, een Tsjech op een bus, een klein jongetje met een vos (petit prince?), een oude gids in een kasteel en een ruige kerel in een gezellige jeugdherberg.

Maar 't zijn daar allemaal ruige mensen (in rokskes welliswaar).

Er was amper regen, maar genoeg wind voor een hele week.

Het was elke dag bijhouden en elke avond boonanza. En elk gebouw en elk landschap was afkomstig uit Lord of the Rings.

We roerden met de riemen die we hadden
en de tenten die we zetten
en de stappen die we stapten.

En ik voelde mij als ne millionaire shortbread (misschien wel short-bread wegens mijn beperkte lengte).

Maar dan lag er ne "tree on ze road. Zo ze buz ztopz". En onze reis ook. Onze reis stopte al in Schotland. Maar de avonturen daarom nog niet perse.

Met dank aan Hannah, Anna, Sandra en Ine.

Balpen van de week: Roze Balpennen

2010-06-23T14:24:00.000-07:00

De roze balpen deze keer. Waarom? Wel, toevalligerwijs vond ik een roze balpen op mijn bureau. Daar ik geen zin had om cliché-gewijs met markeerstiften te werken om structuur en duidelijkheid aan te brengen in mijn te leren cursussen dacht ik de roze balpen in kwestie in gebruik te nemen. Het toffe is, is dat roos geen rood is en dus niet agressief overkomt als ik mijn cursus zie. Bovendien is roos een zachte, meisjesachtige kleur en ik voelde mij meisjesachtig die dag. Die dag is altijd blijven duren, want sindsdien gebruik ik geen markeerstiften meer maar balpennen van mijn dierbare lievelingsbalpenkleur, als structuuraanduider in mijn nota's.

Dè balpen in kwestie staat hier niet bij. Het blijkt een zeldzaam model te zijn. Het heeft zelfs geen enkele manier waarmee ik de pen zelf kan 'toedoen' of 'afzetten'. Overigens wist mijn moeder mij te vertellen dat de balpen vroeger van mijn broer was. Zò oud, en nog zò goed werken. Misschien besefte mijn broer dat een jongen die met een roze balpen schrijft waarschijnlijk argwaan zou wekken.
Ondertussen heb ik nog een tweede roze balpen gevonden in mijn vroegere balpennencollectie. Yihaa!

Wat voor de rest van mijn bezittingen nog roos is: mijn agendaatje en mijn handdoeken van vroeger (waar mijn naam in genaaid is, maar wie heeft niet zulke badhanddoeken?!). Ah ja, en de achtergrond van deze site...

Ongebruikt

2010-05-31T10:04:00.000-07:00

Ongebruikt bestoft servies.
Al jaren op de kast.

Zonde.

Paarsdag

2010-05-06T09:49:00.000-07:00

I'm all purple today! Onbewuste speling van het lot eigenlijk. Ik trok mijn paarse joggingbroek aan, niet om te joggen (Are you kidding me?!), maar om comfortabel van mijn vrije lesdag te kunnen genieten. Toen kreeg ik het koud en trok ik mijn nieuwste kledijaanwinst aan: een paarse trui. De andere degelijke comfi-trui die ik bezit heeft de geur van scoutslokaal in zich opgenomen. Dus die trui is voor noodgevallen of koude scoutsmomenten.

Het prentje hiernaast is het merk van de paarse comforttrui, logischerwijs staat er een kikker op. Een meisjeskikker om precies te zijn! Hoe ik dat weet? Er staan ook vlindertjes bij, wat bij mij dit vermoeden doet rijzen. EN zij heeft ook wimpers! Point proven.

't Is niet dat ik Anderlecht of Beerschot supporter ben ofzo. Voetbal is ècht mijn ding niet (zoals hèèl veel sporten mijn ding niet zijn). Ik mag al blij zijn dat ik weet hoe buitenspel werkt (Oh, yeah! I know!).
Ik ben gewoon vandaag nogal paars. Mijn kleurentotem als scouts-being is misschien niet toevallig okerpurper. (en dat was nog vòòr mijn obsessie voor de paars/purpere kleur)

Maar mijn lievelingskleur is tegenwoordig deze mooie mengeling van rood met blauw. Van bloed met lucht. Van de rozenbloem met blauwe regen. Van de lippen van Sneeuwwitje en de sjieke jas van het Beest. Van...

Alleen nog wat Purple Rain, and my day can be called: pur(ple)fect.

Balpen ... eh... Wasco van de week

2010-04-29T11:29:00.000-07:00

De Balpen van de week-rubriek wordt niet zo consequent onderhouden. Maar wat wil je als proffen en assistenten van proffen en assistenten van de assistenten van proffen denken: "We geven onze studenten nog wat werk, want anders worden ze lui ofzo". Desalniettemin een update. Nu ja, als je een changement de decor kan verstaan als update, want deze week is het de verkiezing van 'Wasco van de week'. Par accident stootte ik op dit leuke prentje. Iemand heeft zich nuttig beziggehouden met figuren te snijden in deze wasco's. Niet mis, niet mis. Ik zou het niet kunnen nadoen. Mijn snijkunde beperkt zich tot slijpen...

Dagen en nachten, ochtenden en avonden ... met de vrienden.

2010-04-27T10:01:00.000-07:00

En nachten wil ik zitten rond een vuurkorf, met de vrienden.
Soep eten midden in de nacht.
De fles porto staat koud en hoeft maar door middel van een handgebaar tevoorschijn getoverd te worden.
De mannen drinken hun pintjes en verzinnen er gaarne spelletjes bij.

En dagen wil ik rondtrekken in voor mijzelf onontgonnen gebieden, met de vrienden.
Een pisplekje zoeken te midden van een te koude nacht.
De tent en de slaapzak binnen handbereik.
But I'm a lazy ass (scheldwoord)...

En ochtenden wil ik ontbijten, met de vrienden.
Langzaam wakker worden door een kuske op m'n wang.
Thee zetten, pistoleke beleggen en op 't terras gaan zitten in mijne pyjama.
En vergeten dat er herexamens zijn.

En avonden wil ik zwaar aan mijn gitaar plakken, met de vrienden.
Met klungelen en prutsen liekes verzinnen.
De dieren te slapen zingen.
En vergeten dat er meer dan 3 akkoorden bestaan.

En eventjes wil ik
de zomer laten stilstaan
...
met de vrienden.

Drink, Drank, Drunk.

2010-03-30T11:39:00.000-07:00

Vroeger werd mij al eens een kopke koffie aangeboden, maar omdat ik al vroeg werd gewaarschuwd voor het gevaar van deze straffe drank weigerde ik beleefd. Hoewel ik mij er natuurlijk af en toe aan zondigde (zo'n drei malen per jare, ruw geschat). Maar sinds eventjes ben ik toch wel in de ban van...

KOFFIE

Zekers weten de jatten kaffe van Caffènation. Maar ik durf gerust ook wel experimenteren. Al houd ik het bij de koffie gemixt met chocomelk. Mjum / smul / smak!

Maar er bestaat nog steeds een proper alternatief voor mensen die warme drank willen, maar geen donkere straffe koffieboon erdoor gedraaid willen hebben of een overdosis chocolade (warme chocolademelk... lekker!).

THEE

Manneman! Zovèèl verschillende soorten smaken thee dat er bestaan! En voor elke gelegenheid een andere smaak: Brandnetel voor als je ziek bent (voornamelijk in de buik), Rooibos past bij elk bezoekje dat je krijgt, Breakfast spreekt voor zich, Lady Grey voor oud bezoek, Prince of Wales is voor als den Charles ne keer passeert, Citroenmelisse voor de muggen weg te houden, ...

Awel... 't Is maar dat ge't weet. Ik pak mijzelf nog nen thee en zet mij in de Sessel nee(r).

Mistig/Wazig

2010-03-30T11:23:00.000-07:00

Er dringt niets meer door
dit mijnenveld
waar al vele ledematen
verspeeld zijn.

Er hangt een waas
boven en in mijn (ont)hoofd.
De vuile was
van opdringerige sletten
dat de gedachten zijn.

Want ze hangen overal
en zijn altijd bereid tot ...
het vervullen van mijn hoofd
met bijenwas.

Niet veel meer
dan dit druilerig teken van mistig verloren-zijn
kan er bij mij af.

Balpen van de week: Red Fishy

2010-03-24T18:37:00.000-07:00

Omdat het mijn verjaardag is geweest. En mijn sterrenbeeld Vissen is. Omdat ik vandaag Japans ben gaan eten (haha, maar gèèn vis). Omdat dit een grappige balpen is. Omdat ik vandaag 'De Nacht van het Examen' het meegedaan en je voor een examen ALTIJD (met uitzondering examens op de computer) een balpen nodig hebt. Dat je dan maar beter een coole balpen gebruikt. Omdat het laat op de avond is een ik niet veel goede redenen heb om dèze balpen uit te roepen tot Balpen van de Week. Omdat elke reden, nog steeds een reden is. Waarom?Daarom!

Vind ik leuk

2010-03-17T13:41:00.000-07:00

Ik wil het al hèèl lang: zelf T-shirts maken. En dit is zo easy peasy! Een leuke tekening op 2 minuten op een T-shirt strijken en Bob's your uncle zou ik zo zeggen. De tekeningen van Mike Perry zijn tevens heel mooi en grappig.

Zulke schoenen zou ik wel eens willen dragen. Op een stoere manier showen met mijn voeten, inclusief proper gelakte nageltjes. Alleen vind ik wandelen op stilleto's of dunne hakken allesbehalve comfortabel. Maar dit is nog wel een acceptabele dikte.

Deze watch (My Garden Grow) is een lekker kitsherige horloge. Mijn redenering bij vele kledingstukken of accessoires is meestal: Als het nodig is en je draagt het elke dag, waarom dan niet iets kiezen waar je vrolijk van wordt?!
Ondertussen heb ik mijzelf al een ludiek horloge aangeschaft: het bandje heeft een luipaardenprint. Nu loopt spijtig genoeg zo'n 70% van de bevolking rond met zulk een print op hun tas/sokken/vestje/broek/T-shirt/of dergelijke, wat mijn horloge dus steeds minder tot een unicum maakt. Ik heb mijn huidig horloge nu wel gekocht in New Look (veel unicum is daar dus niet aan) en spijtig genoeg was de print al half verdwenen na 4 weken. Dus wie weet vervang ik het bandje wel met een bandje met bloemetjes op, zoals deze dus.

Balpen van de week: Japanse Maiko Kimono Doll Balpen

2010-03-15T11:04:00.000-07:00

Omdat ik toch eens Japans voedsel wil testen, hoewel ik niet zo'n viseter ben. Omdat Japanse mode mij zèker bevalt om wille van het kleurrijke en het kitsherige. Omdat Japanse tekenfilms best wel te pruimen zijn (bekijk zèker: 'Ponyo on the Cliff by the sea' van Hayao Miyazaki én natuurlijk de meest commerciële Japanse tekenfilmreeks EVER: Pokémon). Omdat ik al sinds een paar dagen met de cover 'Turning Japanse' van Kirsten Dunst (oorspronkelijk van The Vapors) in mijn hoofd zit.

Vind ik leuk...

2010-03-11T04:02:00.000-08:00

Alles wat te maken heeft met Star Wars.
"Science-fiction is de meest onderschatte vorm van kunst." zoals Joost Vandecasteele al eens vermeldde in een interview. En gelijk heeft hij!

Dingen in verband met de leukste vogel ter de wereld: het Winterkoninkje, niet toevallig mijn totemnaam.
Hoe schattig is het wel niet, dat zo'n kleine vogel een koning wordt genoemd?!

Een fotootje van jou en mij, op een memorabele gebeurtenis.

Of classy inpakpapier rondom een matig kado is een hele opwaardering voor het kado in kwestie (de print te zien in de fotokader is trouwens van inpakpapier).

Of iets met een classy print op. Ik zou niet weten wat, behalve kledij, een classy print zou kunnen hebben. Maar als je zoiets vindt... hou uzelf vooral niet tegen!

Een boek waarvan jij denkt: dit vindt zij vast leuk.
Zo kreeg ik alvast de graphic novel Watchmen voorgeschoteld waar ik helemaal aan gekluisterd was. Ook Alice's Adventures in Wonderland liet mij niet los. Zoals je ziet: een ruim assortiment aan keuze wegens mijn brede smaakveld.

Kitsh is immer welkom! Dit is een knikkebollende kikvorsachtige door mijn broer uit Thaïland meegebracht. I love it, maar weet niet precies waarom.

Fietszakken! Verdorie, da's handig! Altijd maar zien dat ge ne zak bij hebt als ge brood gaat halen. Jamajaa! En dan klungelen omdat het evenwicht niet goed verdeeld is als ge dat aan uw stuur hangt! Jamajaa!
Als ge mij een plezier zou willen doen...

Waking sleeping beauty: Deze film over hoe Disney met sluiting bedreigd toch nog een succesvolle filmstudio werd wil ik absoluut hebben! Ik vond de voorstukjes bij 'De Leeuwenkoning' altijd superinteressant. Men liet dan zien hoe de tekeningen gemaakt werden, door wie, etc. Als je 't dan nog inpakt met classy inpakpapier is mijn verjaardag helemààl goed!

!! Belangrijk bij ELKE verjaardag of gelegenheid waarbij je een kadootje moet voorzien: Zorg ervoor dat de gastvrouw/man kan kiezen.
Een gsm doe je niet kado, geef dan een bon. De kadokrijger in kwestie moet het immers gebruiken en wat jij leuk vindt, vindt de kado-ontvanger misschien niet zo leuk.

Balpen van de week: Flower

2010-03-08T05:42:00.000-08:00

Omdat de eerste krokusjes al in de tuin staan. Omdat bloemen nu eenmaal de mensen vrolijk maakt. Omdat het vandaag sneeuwt en ik zo had uitgekeken naar sneeuwvrije maanden. Omdat ik alvast warme stralen van de zon heb gevoeld. Omdat flower power nog steeds verder leeft, ook al leven we niet meer in de jaren '60.

Week van de ...

2010-03-01T07:46:00.000-08:00

... Wereld!

Waar is 'das Mädchen' al op vakantie geweest?

Denemarken: in een gehuurd vakantiehuisje (inclusief binnenzwembad)
Duitsland: speciek gezien Berlijn en nabij het Zwarte Wald
Frankrijk: specifiek gezien Parijs
Groot-Brittanië: specifiek alleen Dover en maar voor 1 dagje/nachtje
Kroatië: met de scouts op jinkamp
Nederland: in een familiedorp (jeweetwel: à la Centerparks)
Noorwegen: rondreis met gehuurde auto's

Conclusie:
Noorwegen is veruit het mooiste land. De gletsjers en de fjorden zijn adembenemend.
Kroatië heeft veel cultuur te bieden en heeft aangenaam weer (ik was wel verbrand, maar ik verband àltijd. Bovendien was toen het seizoen van de bosbranden).
Berlijn is een samengestelde stad. Er zijn oude stadsdelen en dan weer hypermoderne. Maar deze stad bloeit van de cultuur, kunst en geeft artistieke vibes. Heerlijk om er in rond te lopen als artiest.
Nederland en Frankrijk heeft iedereen al wel eens gezien. Zeker over Frankrijk heb je al tè veel gehoord.
Groot-Brittanië was te kort en te lang geleden om een uitspraak over te doen.
Denemarken heeft Legoland!

Balpen van de week: Mermaid Ballpoint

2010-02-28T11:35:00.000-08:00

Omdat 't vandaag iedereen een beetje verdronk in het stormweer. En omdat "De kleine zeemeermin" nog steeds een van de beste Disneyfilms is allertijden (naast "De Leeuwenkoning", "Jungle Boek" en "Belle en het Beest" natuurlijk). Omdat jongens graag een halfnaakte vrouw vasthebben vermoed ik. Omdat roos toch een van de coolste kleuren is (spijtig genoeg schrijft het niet in het roos).

Walvis der onbekende Minne.

2010-02-22T13:30:00.000-08:00

Ik verdwijn
in de Walvis Monstro
die deze beminnende woorden zijn.

Tol rond
in gedachten
die de mijne niet zijn.

Waar zit ik vast?
Wie is diegene die
wil dat ik pas
in dit onbestaand plaatje?

Ik probeer te kijken
naar waar men wil dat ik kijk.
Maar ik zie niets,
als het donker is.

Balpen van de week: Ice Cream Ballpoint

2010-02-19T09:46:00.000-08:00

Omdat het winter is en we omgeven worden, haast bedolven, onder sneeuw. Omdat we glijden en onderuit gaan om wille van ijsvorming. Omdat ik maar liefst 4 maal gevallen ben op 1 week tijd door de zogeheten rijmplekken. En omdat we, of toch ik, naarstig uitkijk naar de zomer. Dan kunnen we zèlf bepalen waar en wanneer we geconfronteerd willen worden met ijs.

Omdat ik helemaal weg ben van ijs en voornamelijk Häagen-Dazs. Het is duur, maar het is het zò waard. Spijtig detail is dat ik allergisch ben aan koemelk en in feite mij alleen mag wagen aan Raketijsjes, of Soja-ijs. Maar hola! Soja-ijs valt echt niet te eten. Ik heb alleen nog maar de vanille geproefd, en hoop om eens de mokka en chocoladesmaak van ijsboerke's soja-ijs te testen.

Maar bon. We wijken af, of ik toch. De balpen van de week is in de vorm van een ijsje en da's grappig en ludiek. Ofniofwa?

Overigens heeft comedian Philip Geubels een grappig mopje over ijs.

Sorry zenne, maar...

2010-02-14T09:35:00.000-08:00

Sorry zenne, maar...
't Ging erover!
't Ging er vèr over!
't Ging er zò vèr over dat ik niet meer kon zien waarover het ging!

't Was vrijdagavond en er was een parochiezaalfuif, in een veel te kleine parochiezaal, in een veel te klein dorpje, met veel te veel jongeren, met veel te veel nood aan alcohol.

Doelgroep: 14-jarigen. Dat kàn niet anders. Iedereen was kleiner dan ik, en dan moet je al je best doen om onder te doen voor een 1m60! Dus ze moeten 14-jaar zijn geweest.
Naast de ukkies onder de pubers, golden ook de vechtersbazen als doelgroep van de avond.
Omgeving: zoals eerder gemeld: een veel te kleine parochiezaal.
Omstandigheid: de hits van de moment in allerlei remixen, maar wel acceptabel. Met daarnaast ook gillende meisjes van de organiserende jeugdbeweging op het podium (die aandeel zijn in ergernis van de avond), allerlei slagzinnen uitkrijsend waar niemand nood aan heeft. Feestjes moeten muziek hebben, geen lallende zeverinnen.
Doel van de doelgroep: zo veel mogelijk 'batsen verkopen'.

Sorry zenne, maar...
Ik zag een jongen het begin van een gevecht opmerken. Reactie? Niet: ik ga helpen. Eerder: "Hou mijn pintje vast, dan kan ik er mee op kloppen, ook al weet ik begot niet waarom er 'ne fight' is!"

Iedereen stond op zenne kop van agressie. De zaal stond in principe maar 200 man toe, maar er was vèèl meer binnen dan dat. Er ging geen minuut voorbij of je kreeg een elleboog in je rug geduwd. Geen wonder dat je iemand op zijn gezicht wil slagen. De 20e keer dat je zo'n lichaamsdeel in uw ruggengraat krijgt is bijna de druppel die de emmer doet overlopen. En bij veel mensen wàs dat blijkbaar een letterlijke druppel.

Sorry zenne, maar...
Vechten is absoluut GEEN vereiste voor een fuif. Het is alleen maar irritant en belachelijk, want er is NOOIT een grondige reden om te vechten.
Voor mijn part mag je er eens goed op slagen (en ènkel dàn) als er één of andere hijger uw middel vast pakt en een amateuristische imitatie neerzet van de how you doin' van Joey uit Friends. Zulke vetzakskes krijgen een beker bier in hun gezicht (als ik verzekerd ben van bevriende mannelijke back-up).
Eerlijk: ik kijk eerst rond in welke omgeving ik ben. Als er alleen maar meisjes staan ben ik niet zozeer geneigd een jongen, twice my size (maar zoals eerder vermeld is het niet moeilijk om mijn lengte te overtreffen), pisnijdig te maken. Hoewel ik de desbetreffende ranzigaard een ferme elleboogstoot in zijn ribbenkast heb gegeven.

Sorry zenne, maar...
Als dit het typische scenario wordt voor uitgaan op vrijdagavond, dan zet ik mij wel voor de TV of dergelijke. Ik heb niet veel nood aan pubers die op elkaars gezicht gaan slagen met belachelijke drijfveren, met drijfveren die niemand kent, en die men tegen de ochtend al lang is vergeten maar weer oprakelt bij het volgende feestje.

Deze ochtend

2010-02-10T08:39:00.000-08:00

't Is koud, wetewel.
En deze ochtend moest ik door de sneeuw.
En deze ochtend moest ik over ijslagen.

En deze ochtend ging ik 2 maal op mijn poep.

Elke ochtend

2010-02-09T13:20:00.000-08:00

Het is koud, weetjewel.
En elke ochtend stoot ik mij mobiel naar de bushalte.
En elke ochtend denk ik: 'Nondejol! 't Is fris!'
En elke ochtend zie ik meisjes
met rokjes
en botjes
zonder jas.
En elke ochtend denk ik: 'Nondejol! Hebde gij 't ni fris?!' (zot!)
En elke ochtend zie ik bouwvakkers
met een pots op
en een dikke trui
en even dikke frak.
En elke ochtend denk ik: 'Nondejol! Hebde gellie 't ni fris?!' (respect!)

't Is koud, weetjewel.
En elke ochtend heb ik kippenvel.

Balpen van de week: Florida Orange Vintage Ballpoint

2010-02-09T10:06:00.000-08:00

Zoals je ziet: deze week een bolletjes balpen. Het doet mij eerlijk gezegd denken aan zo'n rode halskettingen uit de jaren '60. Wat de balpen nòg cooler maakt dan het al is!

Zoals je ziet bezit ik zowaar zulk een halsketting van de jaren '60. En dan ook écht uit de jaren '60 uiteraard, aangezien mijn moeder die legendarische tijd for real heeft meegemaakt. En chance alom: zij heeft enkele spullen bijgehouden (zoals deze halsketting dus).

Maar over de balpen... Volgens mij laat de handigheid het wel afweten. Ik vermoed dat je er niet lang mee kan schrijven. De bollen kunnen zorgen voor oncomfortabele situaties aan de vingers. Desalniettemin, toch een balpen die de moeite waard is (om Balpen van de week te zijn én om geld aan uit te geven).

Balpen van de week: Furry Ostrich Balpen

2010-02-02T03:23:00.000-08:00

Hoe grappig zijn balpennen met pluimen op? Heel grappig naar mijn mening. Vooral als je een 20-jarige student bent en fo serious in de aula notities neemt met zulk een pen.

De oorspronkelijke doelgroep is natuurlijk: negenjarige meisjes, met een obsessie voor roze/blinkende/kitsherige/... voorwerpen.

Wil je zo een balpen kopen, neem dan maar eens een kijkje in de winkel Expo of eender welke winkel waar spullen worden verkocht in verband met Diddl,
Tatty Teddy, of wat de nieuwste rage bij de 9-jarige meisjes ook mag zijn.

Mode in't Klad

2010-01-28T05:31:00.000-08:00

Omdat ik niet veel poëtische inspiratie heb en niet nog een lijstje wil maken over 't een of 't ander, geef ik mijn visie op de mode (zoals al zovelen doen). Stiekem heb ik een talent om een item te kunnen aanduiden dat over 2 jaar pas in de mode komt. Eigenlijk zijn die items, dingen die ik nù leuk vind, maar nog nergens voor een aanvaardbare prijs te verkrijgen zijn. En ik ben niet zo'n persoon die graag een paar honderd euro's neertelt om enkel de mode voor te kunnen zijn.

Wat er nu alvast wel 'in' is, zijn vogels, maar voornamelijk in accesoires. Zoals deze ring en deze halsketting.

Wat ik nù leuk vind, en daarom misschien in de toekomst mode wordt, zijn Star Wars T-shirts en T-shirts van Japanse tekenfilmfiguren.
De StarWars T-shirt is van H&M, dus al lekker commercieel. Maar de lichtroze T-shirt komt van Thaïland. Mijn broer heeft het een paar jaar geleden gekocht voor mij toen hij daar op reis was.

De meeste T-shirts met opdruk stellen niet veel voor qua vormgeving voor het lichaam.

Mijn regel is: ofwel heb je een T-shirt die perfect past bij uw figuur, ofwel nen hele coole.

Komende Kladverzen

2010-01-27T08:49:00.000-08:00

Weldra, optredens alwaar Poëtische Woorden van Collectief Dichterbij uwer oren zullen verblijden met zacht woordengefluister, in het schemerduister van een stationroman, een cafébaas of een cultureelcentrum.

28 februari:
Gedichtendag in Herentals
@ CC d 't Schaliken
met poëzie

5 maart:
@ Café De Kroon
met poëzie

Balpen van de week: My Favourite Pizza Slice

2010-01-25T07:32:00.000-08:00

Een balpen in de vorm van een pizzaslice èn bovendien magnetisch! Hoe vergezocht kan het leven van een balpen zijn?

Gisteren at ik in ieder geval een (èchte) pizza en ik kon het niet laten om deze balpen te posten als balpen van de week. Want zeg nu zelf: bijna niets kan op tegen pizza.

Een kreet lozen

2010-01-19T13:00:00.000-08:00

En jij mij bloot (neer) legt.

En langs verschillende manier van minnen
telkens nieuwe woorden weet te verzinnen.

En rond
en langs
en op
en via
en onder
en voor
en ga
zo
maar
door.

Maar
beantwoordt mijn gejoel
genoeg aan uw klanken van
om ter zachtst huilen?

Aan uw staren naar
het vergeten
'voor altijd voor elkaar'?

Aan uw luisteren
naar het futloos fluisteren
van dode mussen?

Want ijdel schreeuwen
brengt enkel wanhoop,
als na jij ook ik stukloop.

Balpen van de week: Fancy Furry Lollypop

2010-01-18T10:47:00.000-08:00

Geweldig toch! Balpennen met onnuttige tierelantijntjes aan. Ne men zou er zijn geld aan geven! Of toch zeker iemand die graag schrijft, waaronder ik. Elke week ga ik op zoek naar de meest bizarre/plezantste/speciaalste/mooiste/duurste/... balpennen.

Deze balpennen heten "Fancy Furry Lollypop" en via trial (zoekopdrachten à la: balpen, grappige balpen, balpen pluim, enzovoort) en error gevonden via google.

Ik krijg, eerlijk gezegd, wel zin in ne lolly. Waar is den tijd dat Chupa Chups een hype waren en een MUST om uit te delen als je jarig was?!

A van Annelien

2010-01-14T11:46:00.000-08:00

Rarara, wie ben ik?

Aaien: ik aai liever honden dan katten... Aanvankelijk. Want laatst durfde ik het om een kat vast te pakken (!) en deze te aaien, voor langer dan 5 minuten! Ik had mezelf Aardig verrast.
Aandacht: ik vraag er niet nadrukkelijk naar, maar ik vind het toch tof om in de aandacht te staan. Als ik op 't podium sta ben ik eerst wel onwennig (blozen alom) maar dat verdwijnt heel snel eens ik vertrokken ben.
Aanrijding: al 2 maal aangereden geweest. Telkens zonder schrammetje ervan afgekomen. De eerste keer reed ik een rondpunt op en reed een onaandachtige bestuurder nog net tegen mijn achterwiel. Chance dat ik demareerde want anders was hij vol op mij gereden. Mijn wiel stond wel paraplu, maar omdat ik nog nooit zoiets had meegemaakt vergat ik dus te vragen naar zijn adres of zo, moest er iets mankeren. De tweede keer was een bijna-aanrijding. Een auto kwam snel (tè snel) achtertuit (!) gereden uit een ministraatje met blinde hoek (waar ik natuurlijk vandaan kom). Ik zat bijna op de auto en de auto bijna op mij.
Aardbei: geplet te proberen met plattekaas en ruwe rietsuiker. Als de aardbeien er niet meer al te friskes uit zien dan is dit een hèèl aangenaam recept.
Accent: men zegt (men zegt zoveel) dat ik goed accenten kan nadoen. 't Limburgs, Brussels, Texas, Jamaïcaans,... Da zal dan wel zijn zekers?
Actief: wanneer ik over mijn vermoeidheid heen ben kan ik irriterend actief worden. Of als ik te veel cocktails op heb.
Adembenemend (volgens haar liefje)
Allergisch: voor koemelk. Niet voor de lactose, maar wel voor de koemelk. Misschien kan ik wel tegen geitemelk en paardemelk, maar dat heb ik nog niet getest. Ik vind geitekaas trouwens echt niet te eten.

Alternatief (volgens haarzelf) omdat ik mezelf Artistiek vind. Maar misschien is dat wat Arrogant om dat over jezelf te zeggen.
Anders: het thema van het scoutsjaar, ik zit in de scouts als leiding, en iedereen is anders, dus ik ook.
Anjer: Een schoon blommeke.
Aura: 'Stop cleaning my aura!' Ik ben helemaal verhangen aan de serie FRIENDS. De geciteerde zin komt uit de eerste aflevering.

Uitwerking van examens op de poëzie

2010-01-06T10:14:00.000-08:00

Ik zwoeg
en ik zweet
(ja, ik zweet).

En mijnhoofdzitvol.

Prop
papierprop
prop
alles in mijne kop.

Op, op
alle energie is op.

Nog eventjes bijten.
Nog eventjes door.

Nog eventjes slechte poëzie.
Nog eventjes vergeet-dit-en-dat-en-dit-nie.

What ever happened to...

2010-01-01T08:56:00.000-08:00

MATTHEW GARBER?
Wie?
Het zoontje van Mr. Banks in Mary Poppins.

Awel, wat is er nog van hem terechtgekomen?
In 1977 is hij gestorven aan pancreatitis! Maar ogenschijnlijk niemand realiseerde zich dat deze jonge (hij is slechts 21 jaar geworden) britse acteur was gestorven.
Men ontdekte in 1976 in India dat hij hepatitis had opgelopen, maar toen zijn vader hem overbracht naar London was de ziekte al verspreid tot aan zijn pancreas.
Zijn 8 jaar jongere broer, Fergus, ontkent alle geruchten over drugsgebruik van Matthew. Hij nam ook de postume erkennig als Disney Legende van Matthew in ontvangst. Fergus heeft, raar genoeg, geen begrafenis bijgewoond en heeft geen idee of er een plechtigheid was voor zijn broers dood.

Ik heb mijn bedenkingen bij het verhaal. Matthews eigen broer heeft er geen idee van of er zelfs maar een begrafenis was. Misschien blijft Matthew Garbers leven wel een eeuwig mysterie.

Voor meer informatie kijk je op Reel classics.

Inhoud

2009-12-29T09:50:00.000-08:00

voornamelijk overbodigheid
weinig broodnodigheid

Kauwgom en muntjes
een balpen en een verfomfaaid papiertje
een boekje waar ik bevindingen/invallen/... in bewaar
een ticket voor het theater en een reclamekaartje van Abattoir Fermé
Keelpastilles en tictacjes
een gsm met een plakoorbel op
een portefeuille met een sticker van een regenboog aan
een zakje met vrouwenbenodigdheden: labello, zakmesje, pilletje tegen de buikpijn, plakker, bril-schoonmaak-spray, en nog enkele onnodige dingen

en men vindt nooit terug
wat men er in zoekt

Wat ne mens zoal doet tegen 't einde van 't jaar.

2009-12-28T05:49:00.000-08:00

- Dagboeken herlezen. En hoewel je pijnlijke dingen leest, tòch niet kunnen blijten.

- Hèèl veel eten. Moeders hebben de neiging om veel dessert te maken. Ogenschijnlijk vergetend dat net dìè laatste gang er het minst goed nog bij in de maag gaat.

- Tè veel tijd spenderen boven de studieboeken. Veel studenten lijden in de Kerstperiode aan 'Examenblok'. Mits de aanwezigheid van kerstkoekjes en -cakejes gaat dat misschien al wel wat vlotter. Desalniettemin: studeren is niet leuk, zèker niet als je van de helft van je vakken niets begrijpt en niet weet wat er van je wordt verwacht.

- Nadenken, meer dan goed voor u is. Maar ne mens denkt liever eventjes filosofisch na dan weer naar een boek te grijpen over Literatuursociologie, om maar iets te noemen, want geen mens weet waar het sociologische te vinden in het desbetreffende boek.

- In de sneeuw spelen. Terwijl uw buren met een schuine blik naar u kijken. Want zij zijn even oud en staan niet als een halve gare grote sneeuwballen te rollen. Maar ge hebt zo van die mensen die nooit uit hun kindertijd geraken en die dat niet erg vinden, ik ben één van die mensen.

- Foto's herbekijken. Hoe oud of recent ook. Foto's kijken is leuk, zeker als er nog een of andere vergeten anekdote over opduikt.

- Overwegen om iets aan uw gewicht te doen en wanneer je naar de koekjestaart kijkt, beseffen dat de kerstperiode nogal een bad-timing is om te diëten

- Films zien die je nog niet gezien hebt, en die gezien moeten zijn vòòr het jaareinde.

- Boeken lezen die je nog niet gelezen hebt, en die gelezen moeten zijn vòòr het jaareinde.

- Geen tijd hebben voor dingen, want je moet studeren.

- Te veel tijd hebben voor heel andere dingen, want je moet studeren.

- Alvast nadenken over uw voornemens. Proberen om ze haalbaarder te maken dan vorig jaar, maar weten dat je er toch niet in zal slagen.

- Verkouden zijn. Overal papierenzakdoekjes hebben liggen, 'voor het geval dat' je geen zakdoek op zak zou hebben.

- Ontdekken dat je in deze periode veel rode en witte kleren aandoet.

- Uitzoeken hoeveel kaarsjes je kan aansteken met maar 1 lucifer (wederom: een activiteit waar tijd voor gemaakt wordt, wanneer er geen tijd voor is, maar wel de moeite om te proberen).

Denk aan mij

2009-12-19T09:36:00.000-08:00

Denk aan mij.
Denk aan hoe je mij verzon.

Denk aan mij.
Denk aan hoe je mij in je gedachten winnen kon.

Denk aan mij.
Denk aan de ingebeelde momenten,
waarbij je mij kon enten.

Hoe je mij,
via opeengestapelde en in elkaar gegroeide staketsels
van verzinsels,
een leven gaf.
Altijd bergop en nooit berg af.

Hoe je mij,
met aders van hersenspinsels,
verbond met glorietijden en kraaien van victorie.

Denk aan mij.
Denk aan hoe je mij verzon.
En hoe je mij
vergeten kon.

Herfstgedicht tot mijzelf gericht

2009-11-18T11:37:00.000-08:00

Ik nestel mij
en rest-el mij
in een hoopje
in de zetel
in de muntthee-fluitketel.

Ik gooi mij
en plooi mij
(een origami-zwaan)
met een koekje
in een piepklein hoekje.

Ik staar
en ik ben daar
waar niemand mij zoekt
en ik mijn verhalen heb geboekt.
en ik baar
nieuwe plekken
waar ik mors, maak tere vlekken
en ik vaar
naar waar de schepen mij niet meer kunnen boeien.
naar waar mijn haren
veranderen in vers gesponnen garen,
klaar voor een dikke wintertrui, met rendieren op en sneeuwvlokjes en
hartjes en een kerstboom.
en ik ben
maar
een klein meisje
in het vos-bruine bos
verdwaalt
en wacht
op het opnieuw ontknoppen van de wereld.

Verlangen naar Lente.

2009-11-16T06:55:00.000-08:00

Het houterig getouter van de wind
die door bomen valt
en langs de straten klimt.

Het is de op ooghoogte-staande zon
die mij verblind
en telkens andere tinten zonlicht verzint.

Het novembernat
kleeft
aan mijn haar, mijn broek en aan mijn gat.

Ik wals
door plassen
en versnel mijn passen.

Haast mij over dit herfstmeer
naar de overkant,
het zogenaamde Lente-land.

Gig III

2009-11-15T07:23:00.000-08:00

Morgenavond om 20u50
te zien in Theater 't Klokhuis
op de Cultinaire Avond
met haar gitaar en haar muziek

Neem dessert voor 4 personen mee en u kan gratis genieten van cultuur.

Triest

2009-10-28T13:22:00.000-07:00

Wenend
lichtjes strevend
naar donkere sterrenhemel
naar de gaten van de nacht
naar het speldenkussen
waar ik mijn hoofd
wil neerleggen.

Blijtend
sterk verwijtend
om ongevraagd ogen-blikken
om zwijgend staren
om waar men hoorde te spreken
om wat (niet) gebeurde.

Schrijnend
onophoudelijk neigend
naar de eeuwige dauw
brandend op de lippen van de ochtend
naar het gedreven nauw
naar wat ik wou
en nooit zou
naar wat ooit
zal eindigen in nooit.

Nat King Cole - Autumn Leaves

2009-10-26T09:19:00.000-07:00

Dit mòèt ik meegeven op mijn blog (tevens toepasselijk op het seizoen). Nat King Cole is een monument samen met Frank Sinatra en Buddy Holly en vele andere muzikanten uit mijn moeders' jeugdjaren. De meeste jongeren kennen die namen niet eens meer. Dus ik hoop dat ze ergens toch de naam oppikken en ook zo meegesleept zullen worden.

Meisje weigert zoektocht naar kilo's.

2009-10-21T08:57:00.001-07:00

Vorige week donderdag ging een niet nadergenoemd meisje op de weegschaal staan. Toen ze maandag weer die weegschaal betrad bleek ze maar liefst 1 kilo te zijn kwijt geraakt. Vandaag woog ze zichzelf opnieuw en wederom was ze 1 kilo lichter.

"Ik weet niet hoe het komt, ik doe geen sport. Het enige dat eventueel een verklaring kan zijn is dat ik minder heb gegeten. Ik heb op mijn voedselverbruik gelet, maar heb daarom nog niet perse mijn 4-uurtje en kleine tussendoortjes gelaten." Tussendoortjes zoals mandarijntjes en peren verorbert zij tussen de lessen door.

"Hoe raar ik het ook vind dat ik deze 2 kilogrammen kwijt ben, ga ik toch geen zoektocht starten. Dat lijkt mij te veel moeite. En om die 2 kilo moet ik het nu niet doen, hé?!"

De wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Willens nillens

2009-10-19T08:26:00.000-07:00

Ik wil me dompelen in uw aanwezigheid.
en draaien
en keren
en henen
en weren

Ik wil uw lichaam ademen.
en bij elke hap
beseffen dat ik niet zonder kan.
Zonder (j)ij geen mij.

Ik wil ontsporen in uw voetstappen.
en roekeloos, reeds radeloos ronddolen
dwalen en verdwalen
dralen en falen
zwerven en zwalken
bezwijken en wijken.

Ik wil geen andere keus hebben.
Ik wil geen weg terug.
Mijn desoriënterende drug.

Ingeduffeld

2009-10-16T03:06:00.000-07:00

't Is herfst!

Ik merk het aan mijn ziekelijke neiging naar beenwarmers, dikke kousenbroeken en niet-zelfgebreidde sjaals. Eventueel draag ik nog een paar kousen over mijn kousenbroek als extra bescherming voor mijn poezelige voetjes.

Bovenal voel ik in mij de drang om tassen warme chocomelk te verzetten door mij knusjes in de zetel te zetelen met een typisch winterboek. Eventueel wat griezelig, maar vooral niets over de zomer.
Momenteel ben ik verknocht aan "Coraline", een hemels eng sprookjesboek. Ik probeer overigens tegenwoordig eerst het boek te lezen vooraleer ik de film zie. Laatst heb ik Watchmen gelezen en gezien... teleurstellende film. Nu ja, dat krijg je met boeken (of in dit geval graphic novels) die expres zo gemaakt zijn dat ze moeilijk te verfilmen zijn.

Maar we dwalen af. Ik had het over de herfst, die meer en meer aanvoelt als winter. Nog niet alle blaadjes zijn van de bomen en ik heb nog geen sneeuw gezien, maar mentaal zit ik al genesteld in de sneeuwpret.
Denk nu niet dat ik ook al uitkijk naar de Feestdagen. Dat hopeloos commercieel gedoe. Ik heb nooit zo'n voorliefde gehad om met de ganse familie rond de haard te zitten met elks een foute gebreide trui aan, waarin zelfs baby's niet schattig meer zijn (hoewel die truien nu wel enorm 'in' zijn, of toch zeker zullen worden). En maar vrolijke Christmas Carrols zingen en een Kathleen-lach (voormalig K3-lid) om ieders mond.
NEEN!
Hoewel die vrolijk versierde winkelstraten wel aangenaam zijn om door te wandelen. Iedereen heeft plots een excuus (of de verplichting) om vrolijk rond te lopen hoewel het echt hondenweer is. En een wereld waar iedereen lacht desondanks al het gezever vind ik wèl de moeite om in rond te hossen, ook al vriezen mijn tenen af.

Geen verhaal

2009-10-15T06:22:00.000-07:00

Ik heb al veel verhalen willen schrijven en heb er al bijna evenveel weggegooid. Het lijkt me niet te lukken om iets te kunnen vatten in een paar bladzijden. Er zijn enkele handelingen die erin slagen om beschreven te worden, maar ze lopen uiteindelijk vast. Zit het verhaal strop. Zit ik strop.

Ik blijf naar het scherm staren, in de loze hoop dat Windows Office zelf wat letters tevoorschijn tovert, wat suggesties doet. Maar niets. En het is hopeloos. Want ik voel woorden tintelen in mijn vingers. Willen er door het typen uitgetrild worden. Zoals regenwormen die bovengronds komen wanneer de regen op het gras tokkelt. Maar er is geen regen die de woorden uit mijn vingers trekt.

Gig II: het verslag

2009-10-12T09:20:00.000-07:00

Het was geweldig!

De playlist was:
- Archiebald dè Salvaton
- Oude Mensen
- Nakomeling
- Dansschoentjes

De gelegenheid was:
Een freepodium in een Ierse Pub (McCormack's) in Turnhout op een zondagavond. Wat zoveel betekent als: stamgasten die 'al veel meegemaakt' hebben in hun leven. Maar hebben ze al eens een free podium kunnen doorstaan zonder te roezemoezen nadat iemand werd aangekondigt? Dàt was nog maar de vraag.

Het verloop:
Symen (de organisator van dienst) meldde me dat ik na de pauze aan de beurt was. Mijn stress kreeg tien minuten tijd om zich te zegevieren. Normaal gezien heb ik niet veel last van stress of zenuwen, maar mijn gezondheid was niet compleet tiptop die dag, misschien ligt 't daar aan.
Na de pauze kondigde Vitalski mij aan (dank u dank u) en ik klom het podium op.
Bij 'Archiebald' was het publiek bijna oorverdovend stil en ik had het gevoel dat ze aan mijn lippen hingen. Nochtans is dat lied hetgeen waarbij ik de meeste twijfels bij heb, maar het blijkt telkens opnieuw dat het best wel een hit is.
Iedereen was ogenschijnlijk nieuwsgierig naar het (waargebeurde) verhaal van 'Oude Mensen' en benieuwd naar mijn ervaringen als 'Nakomeling'. Dat laatste heb ik speciaal geschreven voor mijn broers. Nu weten ze hoe ik mij daarbij voel en ik het in een leuk liedje kan gieten.
'Dansschoentjes' was te veel. De aandacht van het publiek was weg (het geroezemoes kwam op). Ik had wel iemand gevonden uit het publiek die aan mijn omschrijving voldeed: een vrouw met lederen, rode schoentjes van het dansbare type. Het was up-tempo, het was grappig, ik heb mij geamuseerd en ik hoop het publiek ook.

En dan te bedenken dat ik eventueel had afgebeld, want ik was doodop, had net een namiddag besteed aan kinderen die met mayonaise, ketchup, bloem, eieren, e.d. gooien een leuke nieuwe hobby vinden en was al ziek geweest die week (en het stak misschien terug de kop op). Al een chance dat ik dat niet heb gedaan. Ik vergeet altijd hoe leuk ik het vind om publiek te entertainen met iets wat ik zelf heb gemaakt. Hoe amateur ik ook eventueel ben.

Mijn tweede optreden was een feit. Op naar het derde, want mijn carrière is in de lucht! (check ook mijn myspace voor filmpjes en muziek)

Brandnetelthee recept

2009-10-09T02:16:00.000-07:00

Ik dacht vandaag, nu, deze ochtend, deze voormiddag, deze middag, iets hèèl onbenulligs te schrijven. Maar dan herinnerde ik mij iemand die mij had gezegd: "Pas maar op dat er op UW blog geen zever komt".
Mijn keuze om het al dan niet te publiceren was snel gemaakt.

Vandaar dat ik maar iets schrijf over Brandnetelthee. Het hielp mij doorheen mijn ziekteperiode afgelopen week. Maar nu zal ik verklappen hoe je dat magisch elixir brouwt.

1) Ga naar de winkel.
2) Koop aldaar een doosje met Brandneteltheezakjes, rietsuiker, theekoekjes en eventueel ook nog een theetas en een lepeltje.
3) Voor het zetten van de thee: Volg de instructies op het doosje.
4) Voeg honing toe.
5) Voeg rauwe rietsuiker toe.
6) Neem er nog een heerlijk theekoekje bij.
7) U bent gesetteld.

Ik denk niet dat dit moeilijk is. U had toch niet verwacht dat ik èchte brandnetels uit de natuur ging plukken?! Om dan mijn pollen bezeren en heel de dag met de jeuk zitten?! Mij niet gezien.
Maar dit is mogelijk even lekker. Hoewel ik 't niet zou weten want ik heb nog nooit 'èchte' brandnetelthee gedronken. Desalniettemin: Smakelijk!

Zoals u ziet: 10 biopunten waard! Dat krijg je niet met brandnetels uit de natuur!

Dorp

2009-10-08T05:59:00.000-07:00

Foto's die ik genomen heb op mijn wandeling die ik de moeite waard vond. Eigenlijk is 't nog niet zo'n lelijk dorp, niet?

Belachelijk gewandel.

2009-10-08T02:42:00.000-07:00

Ik ga sebiet wandelen ofzo.

Ik heb immers niets te doen en een hele dag in huis zitten, achter de computer of boeken ('t is al eender) vind ik maar zielig. Overigens is de kans dat ik iets opmerkelijks zie/tegenkom/... groter dan dat ik hier op mijn luie (steeds groter wordende) poep blijf zitten. Hoewel naar buiten staren terwijl (steeds ouder wordende) mensen voorbij wandelen ook soms interessante inzichten teweeg kan brengen. Sommigen wagen het, jammer genoeg, om van die Nordick Walking sticks bij te hebben. Goed voor uw armspieren misschien, maar compleet belachelijk.
't Doet mij denken aan de tijd dat heuptasjes immens 'in' waren. Handig, dat wel, maar hoeveel mensen hebben zich toen wel niet onsterfelijk belachelijk gemaakt?! Want enkelingen dachten de oude heuptas van vaderlief boven te houden. Je kent die wel: van leder en met tè veel ritsen aan. Neen, het enigste merk dat toen toegelaten was kwam uit 't Oosten (ik vermeld niet graag merken die ik niet de moeite waard vind). Een mooie variant op het merk is 'Lastpack'... Spijtig genoeg denken sommigen dat die heuptasjes nog steeds in zwang zijn.
In ieder geval: stokken gebruiken waar 't niet nodig is, is belachelijk, hoe gezond/handig/... het ook mag zijn.

Tijd om uit de bureaustoel te komen en een stapje in de omgeving te zetten.

Gig II

2009-10-07T11:25:00.001-07:00

Zondag 19u00
Irish Pub in Turnhout

Annelien treedt op met haar gitaar.
Het tweede optreden mijnentwege met mijn muzikale uitspattingen.
Voor meer informatie: www.myspace.com/annelienleenders

Zinloos

2009-10-07T11:10:00.000-07:00

Er leven zinnen in mij.
Trachten
zich naar buiten te smachten.

Maar niets
wordt vertaald.

Ze krabben zich
in mijn keel
een baan naar buiten.
Ze klauwen en schuren en schrapen.
Ze willen dat ik woorden bijeen ga rapen.

Maar mijn handen
zijn als netten
en elke letter valt door de mazen.

Er komt geen taal op het blad.
Er komt geen verwoording, geen versie in't klad.
Zwijgzaam staar ik naar het wit
deze maagdelijke tabula rasa van mijn taalonbeheersing.